Τι σημαίνει να είσαι αυθεντικός - Osho

Όσσο, τι σημαίνει να είσαι αυθεντικός; Ποια είναι η φύση και ο τρόπος ζωής του αυθεντικού ανθρώπου;
Αυθεντικός είναι εκείνος που έχει ξεφύγει από την προσωπικότητα του. Υπάρχουν δύο λέξεις: Προσωπικότητα και Ατομικότητα.
Η προσωπικότητα είναι η ψεύτικη ταυτότητα, που σου δίνεται από την κοινωνία. Και η ατομικότητα είναι αυτό που η φύση σου έχει δώσει. Η ατομικότητα είναι υπαρξιακή. Η προσωπικότητα... είναι κοινωνική.
Σε κανονικές συνθήκες, ο καθένας ζει ως προσωπικότητα. Γι’ αυτό και η ζωή δεν είναι αυθεντική. Είναι ψεύτικη, είναι παραπλανητική, είναι υποκριτική. Ο άνθρωπος όχι μόνο κοροϊδεύει τους άλλους, αλλά κοροϊδεύει και τον ίδιο του τον εαυτό. Κοροϊδεύει τους άλλους και κοροϊδεύει και τον εαυτό του.
Η λέξη προσωπικότητα προέρχεται από το ελληνικό θέατρο. Στο ελληνικό θέατρο, όλοι οι ηθοποιοί φορούν προσωπεία, μάσκες. Δεν μπορείς να καταλάβεις ποιος είναι ο ηθοποιός, βλέπεις μόνο ένα προσωπείο και ακούς τη φωνή του ηθοποιού που βγαίνει μέσα από αυτό.
Στα λατινικά η λέξη προσωπείο ονομάζεται περσόνα. Η λέξη περσόνα σημαίνει ήχος, ήχος που βγαίνει από μια μάσκα. Δε μπορείς να διακρίνεις ποιο είναι το αληθινό πρόσωπο.
Με τον καιρό, έχουμε ξεχάσει την καταγωγή της λέξης «προσωπικότητα».
Παρατήρησε όμως τον εαυτό σου και θα εκπλαγείς: όλα όσα είσαι είναι δανεισμένα. Όλες οι σκέψεις σου είναι δανεισμένες. Νιώθεις αβεβαιότητα, ακόμη και για τα συναισθήματα σου.
Διάφοροι άνθρωποι μου στέλνουν γράμματα και μου λένε: «Νομίζω πως είμαι ερωτευμένος.» Θαυμάσια… Δεν μπορούν να εμπιστευτούν ούτε το συναίσθημα τους. Νομίζουν!
Η προσωπικότητα σου σε περιβάλει από παντού και η ατομικότητα σου γίνεται κάτι σχεδόν κρυμμένο. Ποτέ δεν της επιτρέπεις να ζήσει – επειδή η κοινωνία δεν θέλει να ζήσεις ελεύθερα σύμφωνα με τις επιταγές της φύσης σου. Η κοινωνία θέλει να ζεις με τον τρόπο που εκείνη βρίσκει χρήσιμο.
Η προσωπικότητα είναι πολύ χρήσιμη. Ποτέ δεν εξεγείρεται, είναι πάντοτε σκλάβα. Δεν έχει τα κότσια να πει όχι. Ξέρει μόνο να λέει «μάλιστα κύριε.» Ακόμη και σε στιγμές που η εσώτατη ύπαρξή σου λέει όχι, η προσωπικότητα σου εξακολουθεί να λέει «μάλιστα κύριε.»
Ζεις μια ζωή μοιρασμένη, διχασμένη. Η κοινωνία υποστηρίζει την προσωπικότητα σου, γι’ αυτό και η προσωπικότητα έχει γίνει πολύ ισχυρή. Δεν υπάρχει όμως κανένας που να υποστηρίζει την ατομικότητα σου. Γι’ αυτό και η ατομικότητα – που είναι η φύση σου, που είναι η αληθινή σου δύναμη, που είναι η αυθεντική σου ύπαρξη – παραμένει στο σκοτάδι, καταπιεσμένη.
Με ρωτάς: ποιος είναι ο αυθεντικός άνθρωπος;
Αυθεντικός άνθρωπος είναι ο άνθρωπος με το εξεγερμένο πνεύμα. Εξεγείρεται εναντίον της δικής του προσωπικότητας, όποιο και να’ ναι το κόστος. Δεν είναι προδιατεθειμένος να συμβιβαστεί σε ότι αφορά την ελευθερία του. Του είναι προτιμότερο να πεθάνει παρά να σκλαβωθεί.
Όλη μου η διδασκαλία στοχεύει στο να φέρει την αυθεντική ύπαρξη στην επιφάνεια, από τις κρυμμένες, σκοτεινές γωνιές όπου την έχεις σπρώξει.
Osho


Το κείμενο είναι παρμένο από τo facebook του "Επτά ομόκεντροι κύκλοι αυτογνωσίας"

Αγαπημένη Μονεμβασιά!

                                  

Καλά Χριστούγεννα!

Το σώμα φωνάζει...αυτό που σωπαίνει το στόμα!

Ακόμα και η Κουκουβάγια θέλει αγάπη!

'Ενα βίντεο που είδα στην τηλεόραση και μου άρεσε πολύ!
Ακόμα και τα "άγρια" ζώα έχουν ανάγκη από αγάπη και τρυφερότητα!

Κάποιοι άνθρωποι παραμένουν πληγωμένα παιδιά

Είναι κάποιοι άνθρωποι τι κι αν έχουν ενηλικιωθεί χρόνια τώρα, δεν έχουν μεγαλώσει συναισθηματικά.

Είναι  πληγωμένα παιδιά  από την παιδική τους ηλικία που δεν μπόρεσαν ποτέ να κλείσουν οι πληγές τους και πορεύτηκαν στη ζωή με αυτές.

Ότι κι αν πέρασαν είναι ακόμα εδώ, ζουν το παρόν τους μέσα από το εφιαλτικό παρελθόν. Πότε δεν μπορούν να ζήσουν στο τώρα…

Τα φαντάσματα  προηγούμενων χρόνων είναι πάντα εδώ  όταν κι αν συμβεί.

Έχεις μπροστά σου έναν ενήλικο αλλά ουσιαστικά βλέπεις ένα παιδί ανασφαλές, τρομαγμένο, θυμωμένο, αδύναμο, πληγωμένο που δεν μπορεί να εμπιστευτεί, να χαρεί, να αγαπήσει αληθινά και ουσιαστικά να ζήσει.

Ο φόβος σε όλο του το μεγαλείο!

Κι όταν ακόμα αυτοί οι πληγωμένοι άνθρωποι γίνονται γονείς τότε οι ρόλοι αντιστρέφονται.

Το παιδί γίνεται γονιός για τους γονείς που δεν μπόρεσαν ποτέ να μεγαλώσουν.

Παιδί σε ρόλο γονέα.

Πόσο μεγάλο βάρος είναι για αυτό να στηρίζει το γονιό ειδικά την μητέρα, να της δίνει νόημα να ζει, ειδικά όταν η σχέση με τον πατέρα είναι δυσλειτουργική έως ανύπαρκτη.

Αυτό το παιδί να καταπιέζει συνεχώς τον εαυτό του  να είναι το ιδανικό παιδί για να ικανοποιεί τους γονείς του, για να μπορεί να  έχει την αποδοχή και την αγάπη τους.
 Για αυτό το παιδί οι γονείς του είναι όλος του ο κόσμος!

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Ίσως γιατί τα έζησα και βλέποντας την μητέρα μου πια  να επιθυμεί να φύγει από τη ζωή σιγά- σιγά, συνειδητοποιώ ακόμα μια φορά  το  ρόλο που είχα επωμιστεί εδώ και χρόνια, πόσο την στηρίζω και πόσο πολύ θέλω να το αλλάξω όλο αυτό.

Αλλά και πόσο το παρατηρώ να συμβαίνει μέσα σε οικογένειες, σε δικούς μου ανθρώπους αλλά δεν έχω το δικαίωμα να ανακατεύομαι στις ζωές των άλλων, απλά ποτέ δεν ξέρεις διαβάζοντας το κάποιος άνθρωπος κάπου να βοηθηθεί.

Μου είπες προχτές μητέρα ότι ήμουν η ζωή σου…

Άρχισες να μου μιλάς και πάλι για τη ζωή σου, για τα γεγονότα της παιδικής σου ηλικίας που δεν ξεπέρασες ποτέ ...

Μπορεί να είχα μπροστά μου μια γυναίκα εβδομήντα πέντε ετών αλλά αληθινά είχα  μπροστά μου το πληγωμένο κοριτσάκι των πέντε ετών.

Σου χάιδεψα τα μαλλιά κι έφυγα, δεν μπορούσα και δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο για σένα ήρθε η ώρα να ζήσω για μένα.

Δεν ήθελα να είμαι η ζωή σου, ήθελα η ζωή σου να ήσουν εσύ η ίδια για τον εαυτό σου.

Είναι μεγάλο βάρος να ζούμε για τους άλλους και μέσα από τους άλλους.

 Σε αυτή τη ζωή ερχόμαστε να ζήσουμε για εμάς.

Βάζω φωτογραφίες δικές μου από τα παιδικά μου χρόνια.

Είναι μια επιλογή μιας και δεν θέλω να ξαναβάλω εικόνες από το google λόγω πνευματικών δικαιωμάτων. 

Αλλά και σε ένα βαθύτερο επίπεδο, ένα στόχο ζωής να κάνω αυτό το παιδί όσο πιο ανεξάρτητο,χάρουμενο και ευτυχισμένο γίνεται!

Είμαι ο εαυτός μου-ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΣΑΤΙΡ

Είμαι εγώ.

Σ’ όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος ακριβώς σαν κι εμένα. Υπάρχουν άνθρωποι, που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι ολότελα όμοιος με εμένα. Επομένως ότι προέρχεται από εμένα είναι απόλυτα δικό μου γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα. Μου ανήκει ότι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και τις σκέψεις του, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματά μου, όποια κι αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκάρδιωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός, το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά ή λαθεμένα. Η φωνή μου δυνατή ή σιγανή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους.

Δικές μου είναι όλες μου οι φαντασιώσεις, τα όνειρά μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.

Δικοί μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου και όλες μου οι αποτυχίες και τα λάθη μου.

Γιατί σε μένα ανήκει όλος ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ βαθιά, στενά μαζί του. Έτσι μπορώ να τον αγαπάω και να ‘μαι φίλος μαζί του, με όλες τις πλευρές. Μπορώ λοιπόν να βάλω όλο τον εαυτό μου να δουλέψει για το συμφέρον μου. Μερικές πλευρές του εαυτού μου με βάζουν σε απορία, το ξέρω και άλλες μου είναι τελείως άγνωστες. Όσο όμως διατηρώ φιλικές σχέσεις μαζί του και τον αγαπάω, μπορώ με θάρρος και ελπίδα να αναζητώ λύσεις για τα αινίγματα και τρόπους για να ανακαλύψω πιο πολλά πράγματα για μένα. Όπως κι αν μοιάζω κι αν φαίνομαι, ότι λέω και κάνω, ότι σκέφτομαι κι αισθάνομαι σε οποιαδήποτε στιγμή, όλα αυτά είμαι εγώ. Κι αυτό είναι κάτι αυθεντικό και δείχνει που βρισκόμουν εκείνη τη στιγμή.

Όταν αργότερα εξετάσω πώς έμοιαζα και πώς φαινόμουν, τι έκανα και τι είπα, τι σκέφτηκα και πως αισθάνθηκα, κάποια σημεία μπορεί να είναι ακατάλληλα. Μπορώ να τα πετάξω τα ακατάλληλα και να κρατήσω όσα αποδείχθηκαν κατάλληλα και να εφεύρω κάτι καινούριο για να αντικαταστήσω ότι πέταξα.

Βλέπω, ακούω, αισθάνομαι, σκέπτομαι, λέγω και πράττω.

Έχω τα εργαλεία που χρειάζομαι για να επιζήσω, να ‘μαι κοντά με τους άλλους, να ‘μαι παραγωγικός, να καταλαβαίνω και να βάζω σε τάξη μες το νου μου το πλήθος των ανθρώπων και των πραγμάτων έξω από εμένα.

Είμαι κύριος του εαυτού μου και, επομένως, μπορώ να τον οργανώσω.

Είμαι εγώ και είμαι πολύ εντάξει.

ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΣΑΤΙΡ