Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Αγάπη ή φόβος




Oι ανθρώπινες πράξεις έχουν ως κίνητρο στο βαθύτερο επίπεδο τους, δυο συναισθήματα: το φόβο ή την αγάπη.
Αυτά τα δυο μας καθοδηγούν ως μοναδικές σκέψεις της ψυχής.
Κάθε ανθρώπινη πράξη ή σκέψη βασίζεται σε αυτά τα δυο μόνο.
Όλες οι άλλες- σκέψεις ή πράξεις – είναι παραλλαγές με την ίδια πάντα κυτταρική υλη, είτε παράγωγα αυτών των δυο συναισθημάτων.
Αγαπάμε γιατί φοβόμαστε και φοβόμαστε γιατί αγαπάμε.
Το πρώτο πράγμα που φοβόμαστε όταν λέμε αγαπώ, είναι αν θα μας ανταποδοθεί αυτή η αγάπη.
Κι όταν μας ανταποδίδεται, φοβόμαστε μήπως την χάσουμε.
Μας διδάξαν να ζούμε με τον φόβο. Από τον φόβο της επικράτησης του ισχυρότερου, της νίκης του δυνατότερου, έως τον φόβο του θανάτου. Δρούμε και κινούμαστε και μεγαλώνουμε με αυτόν το φόβο.
Αν διδασκόμασταν όμως, αν δρούσαμε, αν καθοδηγούμασταν από το άλλο συναίσθημα, την αγάπη θα παλεύαμε για κάτι περισσότερο από την κενή επιβίωση μας, να είμαστε πάντα οι νικητές και οι επιτυχημένοι. Τότε ίσως βιώναμε την μεγαλύτερη δόξα του ποιοι πραγματικά είμαστε.
Ο φόβος μάς τυλίγει με ρούχα, ενώ η αγάπη μάς κάνει να στεκόμαστε γυμνοί.
Ο φόβος μάς κάνει να κρατάμε γερά και να προσκολλάμε σε ότι έχουμε. Η αγάπη να χαρίζουμε ότι έχουμε.
Ο φόβος σφίγγει δυνατά, η αγάπη αγκαλιάζει τρυφερά.
Ο φόβος φυλακίζει, η αγάπη ελευθερώνει.
Ο φόβος προκαλεί τον πόνο, η αγάπη την ανακούφιση.
Ο φόβος επιτίθεται η αγάπη συγχωρεί και επανορθώνει.
Ο φόβος είναι το συναίσθημα που συστέλλει, συσσωρεύει, κρύβεται, βλάπτει, το βάζει στα πόδια.
Η αγάπη είναι το συναίσθημα, που διαστέλλει, ανοίγει, μοιράζεται, μένει, γιατρεύει, συγχωρεί, σπρώχνει προς τα έξω.
Χαρά, αλήθεια, αγάπη.
Το πρώτο η ύψιστη σκέψη, το δεύτερο ο καθαρότερος λόγος, το τρίτο το υπέρτατο συναίσθημα.
Το ένα οδηγεί το άλλο, και το καθένα υποκαθιστά αρκετές φορές το άλλο.


Απόσπασμα από το βιβλίο "Συζήτηση με το Θεό"

7 σχόλια:

Περσέας είπε...

Kαλημερα Ειρηνη :)

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

Καλημέρα Κώστα!

delta είπε...

Αν γνωρίζεις την αγάπη, δεν υπάρχει κανένας φόβος. Αν δεν γνωρίζεις την αγάπη, τότε ο φόβος γίνεται το κέντρο της ζωής σου. Πώς να προστατέψεις τον εαυτό σου; Έτσι, φτιάχνεις κάστρα, φτιάχνεις τραπεζικούς λογαριασμούς.
Αυτά είναι απλώς προστασίες εναντίον του θανάτου. Και όταν φοβάσαι το θάνατο, φοβάσαι να ζήσεις, επειδή το να ζεις είναι πάντοτε επικίνδυνο. Να ζεις σημαίνει να κινείσαι σε άγνωστα μονοπάτια. Και υπάρχει κίνδυνος. Σε κάθε γωνιά μπορεί να περιμένει ο θάνατος.
Ο άνθρωπος που φοβάται το θάνατο, σιγά - σιγά συρρικνώνεται κι αρχίζει επίσης να φοβάται και τη ζωή. Δεν μπορεί να πετάξει με το αεροπλάνο, δεν μπορεί να μπει στο τρένο, επειδή μπορεί να συμβεί ατύχημα, δεν μπορεί να γίνει φίλος με έναν άγνωστο, επειδή ποιος ξέρει; Δεν μπορεί να ερωτευτεί με καμία γυναίκα, επειδή ποιος ξέρει αν τον εξαπατήσει ή όχι; Δεν μπορεί να πιστέψει.

OSHO

Μερικές ακόμη σκέψεις του Όσσο για την αγάπη υπάρχουν εδώ :

http://nekthl.blogspot.com/2009/02/osho.html

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση Ειρήνη

Καλημέρα

ΑΝΘΗ είπε...

Καλησπέρα, Ειρήνη!

Οι 3 τελευταίες γραμμές τα λένε όλα, καλή μου!

ANAZHTHΣH είπε...

"Φόβος ουκ έστιν εν τη αγάπη, αλλ’ η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον"
Η τέλεια αγάπη... έχουμε πολλά να μάθουμε, θέλουμε και είμαστε δεκτικοί...
Όμορφες σκέψεις , να είσαι καλά.

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

@Γεια σου Δημήτρη!Θα συμφωνήσω μαζί σου και θα προσθέσω ότι χρειάζεται να περάσουμε μέσα από το φόβο για να ανακαλύψουμε την αγάπη.
Να βιώσουμε το σκοτάδι για να ανακαλύψουμε το φως.Η εξέλξη μέσα από την αντίθεση!
Να ανακαλύψουμε την πραγματική μας υπόσταση που είναι η αγάπη,το άγνωστο, το απεριόριστο.
και το συναίσθημα είναι το μέσο για να βρούμε τον εαυτό μας.

@Γεια σου Ανθή μου,συναισθήματα που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος όταν ζει χωρίς φόβο αλλά στο δρόμο της αγάπης.

@Γεια σου Αναζήτηση!όσο ζούμε μαθαίνουμε ή πιο σωστά ανακαλύπτουμε αυτό που πραγματικά είμαστε.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΩ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ :)))