Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013
Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012
Ευγένιος Τριβιζάς «Ένα δέντρο μια φορά The Boy And The Tree»
http://www.youtube.com/watch?v=Voz9S4xb0xM
Καλή χρονιά, με υγεία, χαρά, αγάπη και αισιοδοξία
αλλά και με περισσότερο συναίσθημα και ανθρωπιά.
Να είναι ένας χρόνος που θα μας φέρει περισσότερη συνειδητότητα
και αγάπη για τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας!
Ανάρτησα ένα πολύ όμορφο παραμύθι του Ε. Τριβιζά με υπέροχη μουσική και πολλά μηνύματα και ιδιαίτερα συγκινητική! Να είστε όλοι καλά και να περνάτε όμορφα!
Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012
Έφυγε και το καλοκαιράκι....
Η πιο αγαπημένη μου εποχή! Αν και ήταν πάρα πολύ ζεστό το καλοκαίρι φέτος, ήταν υπέροχο!
Μόνο η αίσθηση να είσαι μέσα στη θάλασσα είναι απίστευτη!
Κάτι στη Βλαχιά Ευβοίας για μια βουτιά με καλή παρέα.
Αλλά και στην Ελαφόνησο της Λακωνίας, στον υπέροχη παραλία του Σίμου!
Στη Αγαπημένη Μονεμβασιά για άλλη μια φορά!
Δεν υπάρχει περίπτωση να κατεβώ στα μέρη
του άντρα μου και να μην περάσω από εκεί!
Αλλά το πιο σημαντικό από όλα η καλή παρέα με ένα ζευγάρι που γνωριζόμασταν χρόνια
αλλά μετά από αυτό το ταξίδι γίναμε καλοί φίλοι!
Γελάσαμε,χαρήκαμε, μοιραστήκαμε όμορφες στιγμές!
Παντού υπάρχουν άνθρωποι που αξίζουν, αν έχεις τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής σου
πάντα ανοιχτά θα τους βρεις!
Αυτό το λέω και θα το λέω μια ζωή.
Καλό Φθινώπορο γιατί κάθε εποχή έχει τη χάρη της!
Να είμαστε καλά και να ακούμε περισσότερο την καρδιά μας!
Τρίτη 17 Ιουλίου 2012
Τα παιδιά γνωρίζουν για μας περισσότερα από όσο εμείς για τον εαυτό μας
«Τα παιδιά γνωρίζουν για μας περισσότερα από όσο εμείς για τον εαυτό μας,
για το τι συμβαίνει στην οικογένεια, κι ας το κρατούν επτασφράγιστο μυστικό οι
μεγάλοι. Ξεχωρίζουν αυτόματα ποιος ξένος είναι καλός άνθρωπος, τις προθέσεις
του, την ψυχική του ποιότητα, αγαπούν σπαρακτικά, θυσιαστικά τα σκυλάκια, τα
πουλιά, όλα τα ελάχιστα και ασθενή του κόσμου, γιατί καταλαβαίνουν τη μετοχή
τους στην Αλήθεια.
Και πόσο δύσκολο να θες να διδάξεις στα παιδιά του
Παραδείσου τους κανονισμούς της δικής μας κατάστασης, της πτώσης μας. Να τα
προσαρμόσεις! Πού;…Να τους αφαιρείς την αγαλλίαση, την έκσταση, κάνοντάς τα όλο
και πιο λογικά, συμβατικά λογικά, να τα πονηρεύεις να επιζήσουν.
Για να
επιζήσουν θα πρέπει να τους μειώνεις και να τους λερώνεις το να ζουν.
Να τα
κατεβάσεις από το υπέρλογο όπου ταξιδεύουν σαν άγγελοι και να τα προσγειώσεις
στον κόσμο που τόσο συμβιβασμένα και μίζερα φτιάξαμε όπως-όπως οι μεγάλοι.
Να
τους περιορίσεις την απέραντη ύπαρξη σε μια κοσμική, άρα υποκριτική ύπαρξη.
Ίσως γι’ αυτό είναι συχνά μελαγχολικά κι απόμακρα, ίσως γι’ αυτό όσο πάνε προς
την εφηβεία μας βγάζουν το θυμό τους.
Μια αχνή αίσθηση εξορίας στο βλέμμα τους
ανατέλλει από νωρίς.»
Μ.ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ
Τρίτη 12 Ιουνίου 2012
Tα λιανοτραγουδα - Φ. Νταντωνακη - Δ. Ψαριανοs
Οτι πιο ερωτικό και μελωδικό έχει γραφτεί για τον έρωτα...
Τον αληθινό έρωτα κι όχι την "καψούρα" που συναντάμε σχεδόν πάντου σήμερα.
Πόσο ελεύθεροι χρειάζεται να είναι δύο άνθρωποι για να το νιώσουν όλο αυτό
με μαγικό τρόπο! Και όταν λέω ελεύθεροι εννοώ από ανάγκες, να είναι ο εαυτός τους
και να αγαπούν τον άλλον για αυτό που είναι πραγματικά χωρίς προσδοκίες...
Κυριακή 13 Μαΐου 2012
Αλκίνοος Ιωαννίδης - Ανάγκη να σε πάρω εγώ
Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες!
Το τραγούδι είναι από το θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ "Ο κύκλος με την κιμωλία" μιλά για μια υπηρέτρια που αναλαμβάνει να μεγαλώσει το παιδί που η βασίλισσα έχει εγκαταλείψει για να σωθεί από τον πόλεμο, αυτή η γυναίκα ενώ στην αρχή το νιώθει σαν βάρος μετά το αγαπά σαν σαν δικό της παιδί. Αργότερα εμφανίζεται η πραγματική μάνα και το διεκδικεί στα δικαστήρια ,όμως στο τέλος ο δικαστής δίνει το παιδί στην υπηρέτρια.
Γιατί μάνα δεν είναι μόνο αυτή που γεννά ένα παιδί αλλά και αυτή που το μεγαλώνει, το ζει, το πονά,το νιώθει.
Και αν το δούμε πιο βαθιά, χρόνια πολλά στον κάθε άνθρωπο που θέλει να πάρει ένα ρόλο μητέρας για τον εαυτό του, να αγκαλιάσει, να αγαπήσει, να προστατεύσει το εσώτερο παιδί του!
Το τραγούδι είναι από το θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ "Ο κύκλος με την κιμωλία" μιλά για μια υπηρέτρια που αναλαμβάνει να μεγαλώσει το παιδί που η βασίλισσα έχει εγκαταλείψει για να σωθεί από τον πόλεμο, αυτή η γυναίκα ενώ στην αρχή το νιώθει σαν βάρος μετά το αγαπά σαν σαν δικό της παιδί. Αργότερα εμφανίζεται η πραγματική μάνα και το διεκδικεί στα δικαστήρια ,όμως στο τέλος ο δικαστής δίνει το παιδί στην υπηρέτρια.
Γιατί μάνα δεν είναι μόνο αυτή που γεννά ένα παιδί αλλά και αυτή που το μεγαλώνει, το ζει, το πονά,το νιώθει.
Και αν το δούμε πιο βαθιά, χρόνια πολλά στον κάθε άνθρωπο που θέλει να πάρει ένα ρόλο μητέρας για τον εαυτό του, να αγκαλιάσει, να αγαπήσει, να προστατεύσει το εσώτερο παιδί του!
Δευτέρα 7 Μαΐου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)