Η πόρτα στη ζωή...

Είναι η πόρτα του παράδεισου, της ευτυχίας, της αγάπης, της ψυχής της. .Κάτι την κάνει να διστάζει, να φοβάται, περιεργάζεται το χώρο όσο μπορεί να δει να ελέγξει. Αν είναι δυνατόν!Είναι καθαρά επιλογή της αν θα μπει και θα ζήσει ελεύθερη, όπως κι αν θα γυρίσει πίσω στα "αγκάθια" όχι τόσο γιατί της αρέσει ,αλλά γιατί είναι κάτι γνώριμο.

Αν θέλει να ζήσει πραγματικά, χρειάζεται να μπει χωρίς φόβο και να κλείσει για πάντα την πόρτα στο παλιό.
Αν μπει και ζήσει ελεύθερη, θα πεθάνει μια φορά.Αν δεν μπει και μείνει πίσω θα πεθαίνει κάθε μέρα.Για κάθε ναι υπάρχει και ένα όχι...

Είμαι πολύ στεναχωρημένη που δεν ήρθα στην πανελλήνια συνάντηση των μπλόγκερς στο Πήλιο.
Η πραγματική αλήθεια είναι ότι άφησα τους φόβους που μου περιτριγυρίζουν το μυαλό να με κυριεύσουν.
Φοβάμαι να ζήσω, φοβάμαι τον εαυτό μου, φοβάμαι να αρέσω, φοβάμαι να αγαπήσω, φοβάμαι να αγαπηθώ, φοβάμαι να πετύχω, φοβάμαι όσα νιώθω, φοβάμαι να ελευθερωθώ, φοβάμαι να μοιραστώ, φοβάμαι να χαρώ, φοβάμαι να αφεθώ. Φοβάμαι την ανασφάλεια κι ας ξέρω ότι αυτό είναι ζωή, κι όσο θέλω, τόσο περισσότερο φοβάμαι.
Πίστευα ότι μετά από όσα πέρασα, ότι θα "άρπαζα τη ζωή από τα μαλλιά", ότι δε θα φοβόμουν να ζήσω. Ότι κανένας φόβος δεν θα μπορούσε να με σταματήσει.
Ο αληθινός μου εαυτός μου ζητάει να ζήσω και να τον ελευθερώσω κι αυτό το φοβισμένο εγώ τον κυνηγά ασταμάτητα να τον εξοντώσει…
Μεγάλωσα και έζησα όλα τα χρόνια μου μέσα στο φόβο, αυτά τα τελευταία τρία χρόνια έμαθα μέσα από τη ψυχοθεραπεία και από τα γεγονότα στη ζωή μου, τι είναι αγάπη.
Κι ήρθε η ώρα να επιλέξω στη ζωή μου πιο δρόμο θέλω να ακολουθήσω από εδώ και πέρα.
Και με έναν τρόπο πεισματικό και παιδιάστικο, τον τελευταίο καιρό αντιστέκομαι.
Κάνεις δεν με περιορίζει πέρα από τον εαυτό μου.
Η ευθύνη είναι όλη δική μου.

Η φωτογραφία είναι από το ιστολόγιο: Ιστορίες Καθρέφτη

Η αγάπη είναι άχρονη

Η αγάπη δεν έχει καμία σχέση με την ηλικία. Οι άνθρωποι δε γερνούν απλώς και μόνο επειδή ζουν ένα ορισμένο αριθμό ετών. Η ηλικία είναι μια δραστηριότητα του μυαλού, μια στάση ζωής. Γερνάμε όταν απαρνηθούμε τη χαρά.
Γερνάμε όταν παραιτηθούμε από τα ιδανικά μας, την αξιοπρέπεια μας, τις ελπίδες μας, την πίστη μας στα θαύματα.
Τα γηρατειά έρχονται όταν πάψουμε να απολαμβάνουμε το παιχνίδι της ζωής, όταν δεν μας συναρπάζει το καινούριο και δεν μας προκαλεί το όνειρο. Όσο γιορτάζουμε μέσα μας τον πλούτο του κόσμου, όσο ακούμε το γέλιο στη φωνή της αγάπης και συνεχίζουμε να πιστεύουμε στον εαυτό μας, η ηλικία είναι μια απλή σύμπτωση.
Η αγάπη είναι η περιζήτητη πηγή της νεότητας. Όσο αγαπάμε μένουμε νέοι. Ο θάνατος γίνεται απλώς το τελικό στάδιο ανάπτυξης στη ζωή. Καλό είναι να θυμόμαστε ότι είμαστε προσωρινοί επισκέπτες στη γη. Λιγότερος από ένας αιώνας μπορεί να μην αρκεί για να ζήσουμε, αλλά αρκεί για να μάθουμε ότι ο σκοπός είναι η αγάπη.

Leo Buscaglia

Τολμώ να προσθέσω ότι αυτό που σου δίνει νόημα στη ζωή είναι η ανάληψη ευθυνών.
Ο άνθρωπος χάνεται όταν αρνείται να αναλάβει την ευθύνη της ζωής του, όταν βολεύεται, όταν φοβάται να ζήσει, όταν πάψει να δημιουργεί, όταν έχει τη ψευδαίσθηση ότι θα υπάρχει αιώνια στη ζωή...

"Και ποια είναι η πιο αψηλή εντολή; Να αρνηθείς όλες τις παρηγοριές-Θεούς,πατρίδες,ηθικές αλήθειες-ν' απομείνεις μόνος και ν' αρχίσεις να πλάθεις εσύ με μοναχά τη δύναμή σου,ένα κόσμο που να μην ντροπιάζει την καρδιά σου. Ποια είναι η πιο αντρίκια χαρά;
Να αναλαμβάνεις την πάσα ευθύνη!"
Νίκος Καζαντζάκης

Το τότε και το τώρα...

Αυτές τις μέρες ψάχνοντας να βρω όλες τις παλιές φωτογραφίες της ζωής μου, βρήκα κάποιες πολύ αγαπημένες.
Φωτογραφίες από τα καλοκαίρια εδώ στη Χαλκίδα, αλλά κι από τα καλοκαίρια στο άλλο μας σπίτι στην Σαλαμίνα που δεν το έχουμε πια.
Τις καλύτερες καλοκαιρινές διακοπές τής έχω περάσει εδώ στο χωριό, που τώρα πια έχω την τύχη να μένω μόνιμα.
Στην ίδια παραλία για μπάνιο στη θάλασσα μαζί με τα ξαδέλφια μου. Μπορεί ο θεός να μη μου έδωσε αδέλφια, αλλά είμαι τυχερή που έχω τόσα αγαπημένα ξαδέλφια!
Αλήθεια, πόσο μαγική και τεράστια μας φαινόταν η παραλία της Βαλοπούλας!
Τα πάντα φαίνονταν μαγικά, ότι ζούσαμε ήταν μεγαλειώδες!
Η φύση, τα σπίτια, οι άνθρωποι, οι γιορτές, οι εποχές!
Και να που τα χρόνια πέρασαν και ζούμε ξανά όμορφες στιγμές, πηγαίνοντας στην ίδια παραλία για μπάνιο και πάλι μαζί!
Τι κι αν δεν έχω χρήματα, αυτό δεν με εμποδίζει να περνώ καλά! Νερό, καφές, φαγητό έτοιμο από το σπίτι.
Ξαπλώστρα; Δεν χρειάζεται! Πετσέτα στην άμμο, ρακέτες, μπάλα, όπως τότε!
Χαρά και καλή διάθεση!
Διαβάζοντας αυτόν τον καιρό το βιβλίο του OSHO « Σφυροκόπημα στο βράχο» διάβασα το εξής απόσπασμα:
«Είναι καλό πολλές φορές να πηγαίνεις πίσω στις παλιές καταστάσεις, στους παλιούς ανθρώπους, στις παλιές φιλίες. Το να πηγαίνεις πίσω στον παλιό κόσμο, εκεί που ζούσες πριν – πριν να αρχίσει κάτι να ωριμάζει μέσα σου, πριν αρχίσει να φυτρώνει ο σπόρος- είναι καλό. Πήγαινε πίσω στο παρελθόν εκεί που μπορείς να γίνεις παλιός.
Είναι καλό γιατί αυτό θα σου δείξει ότι έχεις πετύχει κάτι.
Μπορείς να πας πίσω στον παλιό κόσμο αλλά να μην μπορείς να γίνεις παλιός. Τότε μέσα στην αντίθεση θα δεις πιο καθαρά το μεγάλωμά σου. Θα δεις πως έχεις κερδίσει κάτι που δεν μπορεί να χαθεί. Αυτό που μπορεί να χαθεί δεν αξίζει.
Μόνο αυτό που δεν μπορεί να χαθεί έχει αξία, επειδή μόνο αυτό είναι η
Αληθινή σου φύση.»
Γυρίζοντας πίσω ξανά το μόνο που βλέπω είναι η αγάπη!
Η αγάπη που ποτέ δεν χάθηκε, αυτή που είναι η αληθινή μας φύση!

Καλά από σκανάρισμα...σκίζω!

Με απλή εξέταση αίματος εντοπίζουν τον καρκίνο

Άρθρο από το Hellenic Business (http://www.hbnews.gr/)
Μια απλή εξέταση αίματος μπορεί να εντοπίζει τον καρκίνο πριν καν δημιουργηθεί ανιχνεύσιμος όγκος, ανακοίνωσαν χθες βρετανοί επιστήμονες. Η εξέταση, η οποία θα αρχίσει να εφαρμόζεται στη Βρετανία στις αρχές του επόμενου χρόνου, θεωρείται ότι θα αποτελέσει τομή στη διάγνωση του καρκίνου.
Σωτήρια αποδεικνύεται η εξέταση αίματος που αρχικά δημιουργήθηκε για να εντοπίζει τον καρκίνο των πνευμόνων, αφού θα διευκολύνει την έγκαιρη διάγνωση και θα αυξήσει τα ποσοστά επιβίωσης
Η εξέταση αυτή είναι η πρώτη που εντοπίζει με ακρίβεια τα μηνύματα που εκπέμπει το ανοσοποιητικό σύστημα όταν σε κάποιο σημείο του οργανισμού αρχίζει να δημιουργείται καρκίνος. Οι έρευνες δείχνουν ότι τέτοιου είδους σήματα είναι δυνατόν να εντοπιστούν έως και πέντε χρόνια πριν ανιχνευθεί ο όγκος, με αποτέλεσμα οι γιατροί να μπορούν να παρεμβαίνουν γρηγορότερα για τη θεραπεία.
Οι επιστήμονες υπολογίζουν για την εξέταση, η οποία αρχικά δημιουργήθηκε για να εντοπίζει τον καρκίνο των πνευμόνων, ότι θα διευκολύνει την έγκαιρη διάγνωση και θα αυξήσει τα ποσοστά επιβίωσης. Ο εντοπισμός καρκίνου στους πνεύμονες, το πάγκρεας και τον οισοφάγο, συχνά γίνεται καθυστερημένα, δίνοντας στους ασθενείς λίγες πιθανότητες ίασης.
Οι πρώτες δοκιμές της νέας εξέτασης που ονομάζεται Εarly CDΤ-Lung και αποτελεί προϊόν 15ετούς εργασίας ερευνητών στα Πανεπιστήμια του Νότιγχαμ και του Κάνσας, πραγματοποιήθηκαν σε 8.000 ασθενείς.
Τα συμπτώματα (η πιο συχνή αιτία για την οποία καταφεύγουμε στον γιατρό) εμφανίζονται τις περισσότερες φορές αφού ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί κατά τα 2/3-στην περίπτωση του καρκίνου των πνευμόνων ο όγκος μπορεί να έχει ήδη το μέγεθος μιας μπάλας του τένις. Σήμερα, με τις υπάρχουσες διαγνωστικές μεθόδους, δεν ανακαλύπτουμε τον καρκίνο παρά αφού τα καρκινικά κύτταρα έχουν ήδη διαιρεθεί 20 φορές- ο θάνατος συνήθως επέρχεται έπειτα από τις 40.
Η διαδικασίαΚατά την εξέταση, αναλύεται το αίμα του ασθενούς για να καταγραφούν οι αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος σε μοριακό επίπεδο, έπειτα από την έναρξη της καρκινογένεσης. Τα καρκινικά κύτταρα παράγουν μικρές ποσότητες αντιγόνων (πρωτεϊνικά μόρια), η εμφάνιση των οποίων προκαλεί την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οι επιστήμονες παρακολουθούν τη δραστηριότητα των αυτοαντισωμάτων που παράγονται και εντοπίζουν ποιος συνδυασμός αντιγόνων δείχνει την παρουσία κάποιας συγκεκριμένης μορφής καρκίνου. Οι επιστήμονες μπορούν πλέον να εντοπίσουν αυτή τη μοριακή αντίδραση χρησιμοποιώντας μόλις 10 ml από το αίμα του ασθενούς.«Αρχίζουμε να κατανοούμε την καρκινογένεση με νέο τρόπο»
Για τηνώρα η εξέταση εντοπίζει τον καρκίνο των πνευμόνων, αλλά ήδη οι ερευνητές εργάζονται πάνω σε εξέταση για τον καρκίνο του στήθους. Προβλέπουν πάντως ότι θα μπορούν σε σύντομο χρονικό διάστημα να εντοπίζουν το 90% των περιπτώσεων καρκίνου. Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την εφαρμογή της εξέτασης επινοήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ και την εταιρεία ιατρικής έρευνας Οncimmune.
«Αρχίζουμε να κατανοούμε την καρκινογένεση με έναν νέο τρόπο» εξηγεί ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Τζον Ρόμπερτσον. «Παρατηρούμε ποιες πρωτεΐνες πηγαίνουν σε “λάθος κατεύθυνση” και πώς αντιδρά το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι λες και το σώμα μας φωνάζει “έχω καρκίνο” πολύ πριν εντοπίσουμε έναν όγκο».

Τα Νέα

Εσμεράλδα

" Λέει, λοιπόν, ο Νίκος Καββαδίας “κατάκτησε το αδύνατο”. Η ζωή μας, ξέρετε, δικαιώνεται εάν κάθε φορά ξεπερνάμε τα προδιαγεγραμμένα μας όρια.Κατακτάμε το αδύνατο εάν σπάσουμε το τσόφλι τού αβγού. Κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσει ο καθένας ότι αυτά που έμαθε, αυτά που θέλει να κάνει έχουν έναν κύκλο πέρα από τον οποίο δεν μπορεί να πάει.Εάν αυτό το αποδεχτούμε ως τρόπο ζωής,, στο τέλος θα καμπουριάσουμε...
Αν όμως αυτά τα όρια μπορούμε να τα σπρώξουμε, να τα ξεπεράσουμε, να τα σπάσουμε, τότε μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας όνειρο. Αυτό ακριβώς είναι η ποίηση του Καββαδία."
Θάνος Μικρούτσικος

Πήραμε τη ζωή μας λάθος…

Παρακολουθώντας τα θλιβερά γεγονότα για την κατάντια της πατρίδας μας, τον άδικο χαμό αυτών των τεσσάρων ψυχών, αναλογίζομαι την ευθύνη του καθενός μας.
Αυτό που με συγκλόνισε ήταν ότι ενώ ήταν πολύς κόσμος παρών σε ότι συνέβη έξω από την τράπεζα, κανείς δεν έκανε κάποια κίνηση να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να σωθούν, ούτε και να αποτρέψει τους δολοφόνους.
Μάλιστα σε κάποιο ρεπορτάζ στην τηλεόραση, αυτόπτης μάρτυρας δήλωσε ότι υπήρχαν άνθρωποι που φώναζαν:
«Αφήστε τους να καούν! Υπάλληλοι τράπεζας είναι.»
Γίναμε τόσο απάνθρωποι πια, ένας λαός με ψυχή, με συναίσθημα, με αξίες, με δύναμη!
Πως χάθηκαν όλα; Πως φτάσαμε ως εδώ;
Έχουμε όλοι ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για όσα συμβαίνουν.
Ψηφίζαμε ανάξιους πολιτικούς να μας κυβερνούν, όχι για το καλό της πατρίδας, του λαού, αλλά για το δικό μας βόλεμα.
Μια αδιαφορία, μια απάθεια, μπροστά σε όσα γεγονότα διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια.
Πουληθήκαμε στο χρήμα, το κάναμε θεό, κι από ένα μέσο να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας, το κάναμε αυτοσκοπό, μπήκαμε σε ένα κυνήγι να βρούμε την ευτυχία, τη χαρά μέσα από την απόκτηση υλικών αγαθών.
Σε ένα ασύδοτο καταναλωτισμό χωρίς ουσία και σε έναν ανταγωνισμό ποιος θα αποκτήσει τα περισσότερα.
Δάνειο για σπίτι, δάνειο για αυτοκίνητο, δάνειο για διακοπές…
Να αλλάξουμε επίπλωση στο σπίτι, να έχουμε το καλύτερο κινητό τελευταίας τεχνολογίας, το πιο ακριβό τζιπ, το ρούχο το επώνυμο, κι ότι άλλο μας πλασάρουν μέσα από αυτό το άχρηστο αντικείμενο που έχουμε στο σπίτι μας, την τηλεόραση!
Γίναμε σκλάβοι των επιθυμιών μας, μιας επιφάνειας άνευ ουσίας.
Μια ζωής χωρίς ουσία που ότι κι αν αποκτούσες μετά ένιωθες ένα κενό…
Και δεν ζούσαμε πραγματικά, ούτε απλουστεύσαμε τη ζωή μας, την κάναμε πιο δύσκολη, πιο πολύπλοκη.
Χάσαμε το μπούσουλα! Το « έχω» αντικατέστησε το «είμαι»
Που είναι η αγάπη, η συμπόνια, η χαρά, το συναίσθημα, η ηθική, οι αξίες, η προσφορά και ο σεβασμός στον συνάνθρωπο;
Οι περισσότεροι άνθρωποι ξέχασαν ότι αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της ύπαρξης τους. Τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής κλειστά. Που είναι η συνειδητότητα, η πνευματικότητα;
Πώς να είναι ο άνθρωπος ισορροπημένος κι ευτυχισμένος καλύπτοντας μόνο την υλική του πλευρά;
Μόνο το μυαλό να λειτουργούμε σαν ρομπότ; Που είναι η καρδιά; Καμία επαφή με τη ψυχή μας, περιχαρακωμένοι μέσα σε ένα καβούκι, σε μια πανοπλία, πάντα με το φόβο μη πληγωθούμε, μην πονέσουμε, με ένα θυμό, με έναν εγωισμό.
Φτιάξαμε αυτόν τον κόσμο και δεν σκεφτήκαμε τα παιδιά μας.
Αλλά αν δεν αγαπάς και δεν σέβεσαι τον εαυτό σου πως θα αγαπήσεις το παιδί σου.
Όμως τίποτα δεν γίνεται τυχαία, εμείς δημιουργούμε τη ζωή μας, εμείς μπορούμε να την ανατρέψουμε.
Μήπως μέσα από όλο αυτό το σκοτάδι που περνάμε, στραφούμε προς τον εαυτό μας, αναλάβουμε τις ευθύνες μας, πάρουμε ένα μεγάλο μάθημα και κάνουμε έναν επαναπροσδιορισμό της ζωής μας σε νέα βάση.
Και δούμε τελικά ότι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς το χρήμα και τις πλασματικές ανάγκες που έχουμε δημιουργήσει.
Μπορείς να έχεις τα πάντα από υλικά αγαθά και να είσαι δυστυχισμένος και να μην έχεις μια δραχμή και να περπατάς και να πετάς από ευτυχία! Πιστέψτε με γίνεται!
Είχαμε λανθασμένη αντίληψη για τη ζωή, την αρνηθήκαμε…
Θέλω και πιστεύω ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα!
Μπορεί ποτέ το σκοτάδι να νικήσει το φως;

Απλές, όμορφες στιγμές....

Ο Άγιος Μηνάς με θέα προς την Ποσειδωνία

Ο Αγιος Μηνάς από ψηλά

Ο ¨Ομορφονιός¨η αυτοκόλητη παρέα μου!

Το γατούλι με το χτυπημένο πόδι που τελικά γιατρεύτηκε, έχει κάνει κατάληψη στη βεράντα!

Απέραντο γαλάζιο!

Γαλήνη!

Βαλοπούλα!Μια από τις αγαπημένες μου παραλίες του χωριού.
Η ομορφιά,η γαλήνη,η αγάπη, πάντα υπάρχουν και περιμένουν να τις ανακαλύψουμε με τα μάτια της ψυχής μας